Ustawa emerytalna




Ustawa o rentach i emeryturach

ustawa emerytalnaWedług postanowień ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2004 r. nr 39, poz. 353 ze zm. dalej: ustawa emerytalna) powszechny wiek uprawniający do nabycia prawa do emerytury określony został na 60 lat dla kobiety oraz 65 dla mężczyzny.


Przepisy tej ustawy różnicują warunki nabywania prawa do emerytury – ze względu na kryterium daty urodzenia ubezpieczonych.

Osoby urodzone przed 1 stycznia 1949 r. mogą nabyć prawo do emerytury na innych warunkach niż osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r., a przy tym także zróżnicowane są zasady ustalania wysokości emerytury.

Wcześniejsza emerytura

Ustawa emerytalna – w przejściowym okresie – przewiduje przywilej nabywania prawa do wcześniejszej emerytury dla niektórych ubezpieczonych urodzonych po 1948 r. Emeryturę „wcześniejszą” może uzyskać kobieta urodzona po 1948 r., która ostatnio przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę pozostawała w zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę co najmniej przez okres 6 miesięcy, a ponadto do 31 grudnia 2008 r. spełni następujące warunki:

1. ukończy 55 lat i udowodni 30 lat stażu ubezpieczeniowego (okresów składkowych i nieskładkowych) albo 
2. ukończy 55 lat i udowodni 20 lat stażu ubezpieczeniowego oraz zostanie uznana przez lekarza orzecznika ZUS za całkowicie niezdolną do pracy, a ponadto 
3. nie przystąpiła do OFE.